Onze laatste trip samen

17 mei 2018 - Paramaribo, Suriname

Inmiddels hebben we al veel van de stad en van het binnenland van Suriname gezien maar van de geschiedenis wisten we na genoeg nog helemaal niks. Daar moest maar eens verandering in komen vonden wij. Samen met Lisette en Evelien zijn we naar het museum fort zeelandia gegaan. Na een heerlijk bakje verse koffie kregen we een rondleiding door het fort die destijds onder leiding van 2 Zeeuwen is gebouwd. Het grappige was dat er veel dingen van Zeeland in terug te vinden zijn. Zo hangt het schild van Zeeland in de binnenplaats aan de muur en zijn de vleugels vernoemd naar Zeeuwse plaatsen zoals Middelburg en Veere. Al met al wel leuk om zo een beetje geschiedenis op te doen.

Na al die weken die we hier nu zitten zijn we al aardig gewend geraakt aan het weer en kijken we nergens meer van op. Ook laten we onze plannen niet door de regen verpesten. We hadden al lang het plan om naar het centrum te gaan om te gaan shoppen maar elke keer kwam er wat tussen maar op een zaterdag besloten we toch te gaan. De lucht zag dan wel grijs maar ja we zijn tenslotte niet van suiker. Nou dat hebben we geweten. We waren net goed en wel in het centrum aangekomen (met een taxi uiteraard ;p ) toen het begon te stort regenen. Echt heel erg hard. Wij liepen van winkel naar winkel en probeerden zo dicht mogelijk tegen de muren te blijven om zo maar droog te blijven. Dit ging best aardig totdat we de straat over moesten steken om bij onze volgende winkel te komen. Het had inmiddels zo veel geregend dat het afvoersysteem het niet meer aankon en de hele straat blank stond. Dan maar de broekspijpen oprollen en gewoon door het water. Gelukkig had ik mijn slippers aan en geen schoenen want je weet maar nooit wat er allemaal onder het water ligt en waar je in kan stappen.

Het afgelopen weekend zijn Annette en ik op onze laatste trip samen geweest. Het is toch niet te geloven? De laatste alweer! 's ochtends werden we om 7:30 opgehaald en we waren blij om de stad uit te gaan want het regende weer eens en net als in zeeland schijnt in het binnenland bijna altijd de zon ;). Na ongeveer 3,5 uur rijden kwamen we aan in het dorpje Atjoni. Dit is het verste dat je met de auto kunt gaan en om bij de dorpjes te komen zal de reis met de boot verder moeten gaan. Het was stralend weer en in de volle zon behoorlijk warm. Onderweg werden er nog een aantal mensen opgehaald en afgezet. Halverwege maakten we een stop om wel iets heel vreemds op te halen. In de struiken lag een klein bootje, deze moest en zou mee. Na een hoop sjorren, trekken en balans verdelen in de boot lag het kleine bootje dan toch prachtig op de punt van onze boot en konden we verder varen. Toen we weer goed en wel aan het varen waren begon het ineens te regenen en niet zo zachtjes ook! Gelukkig konden we onder een zeil zitten en bleef ik erg goed droog. Na nog ruim een uur varen kwamen we aan bij het ressort Tio Boto. Gelukkig was het weer droog geworden en konden we de boot uitladen. Er stond een heelijke snack (pannenkoeken en baka bana's) op ons te wachten en daar hadden we na de lange reis behoorlijk veel zin in. Daarna gingen we ons opfrissen en kregen we onze warme maaltijd: Bananensoep. Ik had er nog nooit van gehoord maar het was best lekker. Na de maaltijd was het de bedoeling om kaaimannen te gaan spotten maar door de regen werd dit verschoven naar de volgende dag. Maar ondanks de regen hebben we ons prima vermaakt met wat spelletjes. De volgende dag ging de wekker al om 4:45. Iets te vroeg naar mijn zin als je bedenkt dat dit "vakantie" voor ons moet zijn. Maar goed, we begonnen de dag rustig met een kop koffie in een bootje op de Surinaamse rivier op zoek naar kaaimannen. Jammer genoeg hebben we er geen een gezien maar het tochtje over de rivier was heerlijk! Toen we weer bij het kamp aankwamen ging iedereen nog even snel naar zijn bed en konden we nog bijna 2 uur slapen. Na het ontbijt vertrokken we met de boot in de richting van de ananasberg. Nadat de boot was aangelegd moesten we vanaf de rivier nog een paar uur lopen. Onderweg kwamen we nog leuke dieren tegen. Zo zagen we weer een giftige slang en zagen we bij toeval een vogelspin op een boom zitten. Daar hadden we geluk mee want normaal gesproken zie je die nooit overdag. Maar gelukkig hebben we hem nu gezien en kan die van mijn lijstje afgestreept worden! Na mooie wandeling door het bos kwamen we groepje andere toeristen tegen die net terug kwamen van de ananasberg. Van hun hoorden we dat het nog maar een klein stukje verder was. Daar waren we allemaal erg blij mee want het was best warm en we waren erg benieuwd naar de ananasberg. Vol goede moed gingen we nog een stukje verder niet wetend dat het lastigste stuk nog moest komen want het was inderdaad nog maar 100 meter naar de voet van de berg maar om de berg op te komen moesten we een steile rotswand beklimmen! Gelukkig hadden we allemaal goede schoenen aan en waren we snel boven. Wat een prachtig gezicht was dat! Jammer genoeg was de berg niet zo hoog als de Fredberg en was het uitzicht dus wat minder ver maar het leuke aan de ananasberg is dat en ananassen op groeien. Ik heb nog nooit zulke kleine ananassen gezien. Super schattig :) Een van de gidsen ging gelijk op zoek naar een ananas die al rijp was en kwam na een tijdje terug met 4 ananassen die we al konden eten. Ze waren heerlijk!!! Helaas kregen we even een korte regenbui over ons heen maar die was snel weer voorbij. Het had er alleen voor gezorgd dat de afdaling extra moeilijk was geworden. Want naast dat het dus super steil was, was het op sommige plekken spekglad. Maar we hebben het gered en na een langzame afdaling stonden we allemaal weer veilig op de grond. Toen we weer terug kwamen bij de rivier gingen we lekker zwemmen in de rivier. We gingen met de boot naar de overkant: tapawatra genaamd. Op dit punt komen 2 rivieren bij elkaar en vormt het van daar uit de Surinaamse rivier. Op de rotsen zitten met een heerlijke massage in je rug van de sterke stroming van het water zorgde ervoor dat we even helemaal konden relaxen. Toen het begon te schemeren gingen we weer in de richting van het kamp. Na de maaltijd die we daar weer kregen kwam thomas, de eigenaar van het ressort, ons vertellen dat het vuur klaar stond. Op een open plek niet ver van het kamp vandaan was er een groot kampvuur gemaakt. Onder de sterrenhemel met een kampvuur en leuke gesprekken, beter kon niet. Alleen de marshmallows ontbraken nog. Na een paar uit genoten te hebben besloten we om naar bed te gaan. De volgende dag gingen we een dorpje bezoeken. Allereest gingen we naar de school waar Thomas les geeft. Het was een klein gebouwtje met 4 klaslokalen en allemaal oude spullen met nog een oud krijtbord. Na de school liepen we door naar het dorp Semoisie. Hier wonen ongeveer 400 mensen. De huizen staan super dicht op elkaar en zijn allemaal van hout gemaakt. In het midden is een groot plein waar de leiders van het dorp, de Basja's, vergaderen. Ze kunnen vergaderen over van alles en nog wat. Van wat er gedaan moet worden met een man die er met een andere vrouw vandoor is gegaan tot de straf die een kind moet krijgen wanneer deze gestolen heeft. Vaak is de straf een aantal stenen geven aan de andere familie maar als de Basja's er niet uitkomen gaan ze met het probleem naar de kapitein van het dorp. Dit is de belangrijkste persoon van het dorp en woont in een prachtig huis. Toen we door het hele dorp gelopen hadden gingen we weer terug naar het ressort. Daar ging iedereen zijn tassen inpakken om weer naar huis te gaan. Op de boot was het ontzettend warm en we zijn daar weer behoorlijk verkleurd. Om 19:00 waren we weer in de stad en toen bleek dat wij ondanks de regenbuitjes toch best geluk hebben gehad met het weer want in de stad stonden bijna alle straten blank van het vele water. Gelukkig viel het bij ons huis weer erg mee en waren we blij om weer thuis te zijn!

Foto’s

2 Reacties

  1. Tante Coby:
    18 mei 2018
    Ik heb eens even zo’n vogelspin bekeken maar eh......nee toch maar liever niet tegenkomen. En een giftige slang al helemaal niet!! Maar geniet jij nog maar even want het einde is weer in zicht meis. Terug naar het gewone leven, gewoon lekker comfortabel 😀😘. Liefs van ons
  2. Therese:
    18 mei 2018
    Jullie zijn lekker aan het genieten, behalve van die plensbuien dan.. 😅 Het zit er weer bijna op, veel succes nog even!

Jouw reactie