Ons eerste uitstapje

13 februari 2018 - Suriname River, Suriname

De verdere eerste week in het ziekenhuis.
Het was die week erg rustig op de IC. Dinsdag was er natuurlijk maar 1 patiënt. Woensdag was dit uitgebreid naar 3 patiënten en donderdag was er weer maar 1 patiënt. Woensdag was een hel interessante dag. Ik kreeg samen met een begeleider de zorg voor 1 patiënt. Door die dag heb ik een duidelijk beeld gekregen van hoe een dag op de IC eruit ziet. Ik heb ook heel wat leuke verpleegtechnische handelingen gezien of gedaan. Zo heb ik meegekeken met bloed afnemen, een perifeer infuus inbrengen, intraveneus injecteren en zelf heb ik al een dopamine spuit klaargemaakt. Ook mocht ik die dag verschillende keren met de artsen communiceren over onze patiënt. Een van de opdrachten die we van de arts kregen was dat onze patiënt ijspilletjes mocht krijgen. ijspilletjes, ijspilletjes, dacht ik bij mezelf. wat moet ik daar nou weer bij voorstellen. Samen met mijn begeleider liep ik naar de keuken en daar haalde ze een pak met gebroken ijsklontjes tevoorschijn: ijspilletjes dus. Kortom een hele leerzame dag. De volgende dag was weer erg rustig. Mijn patiënt ging om 10 uur over naar een verpleegafdeling en toen was de hele afdeling leeg. Om 12 uur mocht ik naar de mediatheek gaan om daar mijn opdrachten uit te werken, toch had dit ook niet veel zin omdat het internet eruit lag. volgens mij heb ik bijna elke minuut op de klok wel gezien. maar uiteindelijk was het half 3 en mocht ik (wat vroeg) naar huis.

Vrijdag 9 februari.  
Deze dag hadden we voor het eerst een Bijbelstudie met Jacoline. Dit was erg leerzaam en mooi om zo diep op een Bijbelgedeelte in te gaan. Deze keer werd aan de hand van een speciaal boekje psalm 139 behandeld. Ik vond het heel mooi om te lezen dat er staat en vers 13 en 14: 'U was het die mijn nieren vormde, die mij weefde in de buik van mijn moeder. Ik loof U voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan, wonderbaarlijk is wat u gemaakt hebt.' (NBV) Het boekje wat wij gebruikten liet ons zien dat alle mensen wonderlijk geschapen zijn. Alle uiterlijke dingen maar ook zeker eigenschappen. Terwijl wij als mensen vooral letten op wat we niet kunnen of niet goed doen. Toch mogen we geloven dat we door God wonderlijk mooi geschapen zijn, (naar zijn evenbeeld). Mooi om zo over na te denken…

Toch had deze dag ook minder mooie kanten. Mijn zus was die dag jarig en ik merkte dat het toch best moeilijk is om er op zulke momenten niet bij te zijn. Gelukkig bestaat er zoiets als skype en hebben we die dag een paar keer met elkaar gesproken. Ook ben ik voor niks 2 keer naar de vreemdelingen dienst gefietst. Toen we de eerste keer aankwamen kwam ik erachter dat ik niet alle benodigde papieren bij me had en ging ik dus snel weer naar huis. Maar toen ik voor de 2e keer aankwam met wel alle papieren was het kantoor net gesloten en moet ik volgende week als nog. Maar ja wel goed voor de beweging zullen we maar zeggen. Ik liep nog een beetje achter op Annette die wel de hele week veel gelopen heeft op de afdeling. Dus wat dat betreft zit het nu weer goed. ;) 

De volgende dag, zaterdag 10 februari hadden Annette en ik ons eerste tripje. Het toeristen kantoor voor stagiaires Su4you had een barbecue georganiseerd voor de nieuwe stagiaires om elkaar te leren kennen. Dit waren in totaal 124 studenten. Allemaal Nederlanders of Belgen!! Waar zitten die allemaal in Paramaribo vraag je je dan af. Om 9 uur was het verzamelen en tegen half 10 reden we met 6 busjes (zie foto's) richting de Surinaamse rivier. Dit was zo'n 1,5 uur rijden, maar die tijd vloog voorbij omdat er zoveel moois te zien was onderweg. Aangekomen bij Overbridge Resort keken we onze ogen uit! Wat een mooie plek. Er was een stuk strand met allemaal huisjes en ontzetten veel palmbomen. Het ultieme vakantie gevoel! Ondanks dat het bijna de hele dag bewolkt was, was de temperatuur heerlijk. Samen met 2 andere studenten vanuit het ziekenhuis hebben we heerlijk de hele middag op het strand gelegen en in het water gezeten. Het water is hier ook heel aangenaam. Zoals je op 1 van de foto's kan zien is er een klein deel van het water afgezet met hekken. Voor je eigen veiligheid moet je binnen deze hekken blijven. In de Surinaamse rivier zwemmen namelijk piranha's. Voor de mensen die niet weten wat dit zijn: Piranha's zijn vleesetende vissen die bij tijden van weinig voedsel elk vlees eten wat ze tegen komen. Piranha's staan er om bekend dat ze ook mensen eten, maar dit blijkt maar een heel enkele keer voor te komen. Maar ja, je zal maar net die ene zijn. Ik blijf wel veilig achter het hek! De hele dag konden we eten pakken. Zo waren er loempia's, broodje hamburgers, patat, koude pasta salade, stokbrood, watermeloen en natuurlijk voldoende drinken. Het was een gezellige ontspannen dag. Zoals ik al eerder zei, was het die dag erg bewolkt. Maar ondanks dat zijn Annette en ik toch erg verbrand op onze rug. Terwijl we ons zeker 3 keer ingesmeerd hebben. Zo zie je maar hoe sterk de zon is zo vlak bij de evenaar. Die avond keken we moe maar voldaan terug op onze eerste trip!!

2 Reacties

  1. Tante Coby:
    14 februari 2018
    Ha Petra, ja van die piranha’s wist ik, die vreten je echt op hoor! 😝 Maar we lezen wel, jij vermaakt je daar uitstekend. Ik denk dat de tijd om zal vliegen. Mooi wat je schreef over die Bijbelstudie, heel goed om zo weer eens op een andere manier naar de dingen te kijken. Geniet maar lekker van alles en we kijken weer uit naar je volgende blog 😘
  2. Nienke:
    16 februari 2018
    Heej Petra,
    Wat leuk om weer te lezen!
    Zo te horen genieten je er lekker van daar :)